Wirus grypy C występuje u ludzi i świń i stanowi źródło zakażenia jedynie dla
człowieka. Powoduje tylko lekkie infekcje, np. zapalenie spojówek i nie powoduje występowania epidemii.
W odróżnieniu od typów A i B, jednoniciowy RNA ma tylko 7 segmentów, a cząsteczka wirusa nie posiada
białka neuraminidazy, za to jest wyposażona w dodatkowe białko HEF.
Po pojawieniu się u danej
osoby grypy typu C odporność organizmu na tę rodzinę wirusów wzrasta na trwałe, tak więc rzadko się
zdarza, aby ktoś przechodził ten rodzaj grypy więcej niż raz. Na grypę typu C szczególnie wrażliwe są
dzieci i właśnie u nich ma ona najpoważniejszy przebieg.
Z punktu widzenia medycyny nie jest tak
istotny jak pozostałe typy - A i B. Stanowi on zaledwie margines wśród zachorowań na grypę. Zachorowania
te obserwuje się głównie wśród dzieci i przyjmują one postać poronną lub wywołują tylko nieznaczne
objawy chorobowe. Budowa wirusa z grupy C odbiega od budowy pozostałych wirusów grypy.

