Wirus typu A

Grypa typu A jest najmniej stabilna i najbardziej zróżnicowana gdy zacznie mutację. Jako że wirusy typu A mogą często zmieniać swoją strukturę genetyczną, odporność na ten rodzaj grypy nie jest ani znacząca, ani długotrwała. Tak więc grypa typu A, która powoduje surowsze objawy niż zaziębienie (wyższa gorączka, skrajne wyczerpanie, nieżyt dróg oddechowych), może być przyczyną wybuchu epidemii i pandemii.

Stanowi źródło zakażenia nie tylko dla człowieka, ale też dla innych ssaków i ptaków. To właśnie on jest odpowiedzialny za występowanie pandemii, które powtarzają się co kilkadziesiąt lat. Wirus A nie może się przekształcić w wirus B czy C, i odwrotnie. Największą zmienność wykazuje typ A. Zmiany te mogą być bardzo subtelne, dotyczyć jedynie fragmentu antygenowego wyposażenia wirusa i z takimi wariantami mamy do czynienia co roku, jednakże co pewien czas następują wielkie mutacje, które przekształcają całą strukturę wirusowych antygenów. Wirusy typu A wywołują najbardziej gwałtowne objawy, najwyższą gorączkę, ból, skrajne wyczerpanie, ostry nieżyt dróg oddechowych i niebezpieczne powikłania. Zagrożenie ze strony wirusa typu A wynika również z tego powodu, że łatwo może zmieniać swoją strukturę poprzez mutację.

Wirus typu A
Wirus typu A
Grypa typu A jest najmniej stabilna i najbardziej zróżnicowana gdy zacznie mutację.

Większość zaziębień jest spowodowana przez wirusy z pięciu rodzin. W tym prawie połowa jest dziełem rodziny rhinowirusów. Wirusy te są tak małe, że dopiero pod koniec lat osiemdziesiątych naukowcy mogli je zobaczyć. Zaziębienie znane jest jako zapalenie górnych dróg oddechowych, co oznacza że związane jest ono z nosem, gardłem i ich okolicami. Większości zaziębień nie towarzyszą dreszcze, gorączka, czy też poważniejsze objawy, takie jak podczas grypy.

Wirus typu A podlega dalszej klasyfikacji na podtypy w oparciu o rodzaj białek tworzących otoczkę białkową. Charakteryzuje się w porównaniu do innych typów znaczną genetyczną zmiennością związaną z występowaniem mutacji genetycznej, Może występować w 144 odmianach kombinacji segmentów genowych i powoduje istnienie ogromnej różnorodności szczepów wirusów typu A.

Obydwu tym infekcjom towarzyszą zmęczenie, kaszel i nieżyt nosa. Większość przypadków grypy rozgrywa się w podobnych przedziałach czasu: zwykle około tygodnia, choć wynikające z tego osłabienie, brak energii i depresja mogą trwać nawet o kilka tygodni dłużej. Generalnie, powrót do zdrowia w przypadku zaziębienia następuje szybciej.

Poszczególne typy mają zwykle zdolność zakażania tylko jednego gospodarza. Uważa się, że rezerwuarem wirusa grypy A jest ptactwo wodne. Obecnie najpowszechniejsze są szczepy wirusa należące do podtypów H1N1 oraz H3N2. Grypa, przeważnie typu A, jest prawie zawsze ostrzejsza od kataru. Poza tym, na tle kataru, grypa charakteryzuje się gwałtownym nadejściem, zwykle zapoczątkowanym wysoką gorączką i dreszczami.

Amantadyna może zapobiec zarażeniu się grypą typu A, oraz może być stosowany w leczeniu grypy typu A i niektórych rodzajów zapalenia płuc. Jeśli zażywa się amantadynę we wczesnej fazie choroby, należy się spodziewać silnych efektów ubocznych.

Temat ten poruszony został na forum

  • Justyna Justyna

    Najbardziej niebezpieczny dla człowieka jest myksowirus A. Przyczyną największych epidemi są wirusy typu A, u których zaobserwowano najwyraźniejsze zmiany antygenowości, powodujące wzrost zjadliwości wirusa.



© 2009-2014